maandag, augustus 31

Mijn Mars Moment Met Hannah


Heel impulsief en ongepland: het was de tweede echte schooldag en Hannah en ik hebben meteen al een les geskipt, oeps ... or not?! Nee, we hebben niet geskipt maar wij zijn ook niet naar de les geweest, en we hadden niet eens samen les! Hmm, hoe zit dat dan. Niet geskipt, niet naar de ortho of iets dergelijks maar ook niet naar de les. Benieuwd wat we dan wel hebben gedaan? Lees lekker mee zou ik zeggen, want het is een erg leuk en bijzonder verhaal.


Oké, om het niet al te moeilijk en ingewikkeld te maken zal ik beginnen bij het begin. Dinsdag 25 augustus zag ik op Weheartit de tekst die hierboven staat (die Harry Styles afbeelding daarboven is echt enorm toeval, lol!), en als de afbeelding niet duidelijk is zal ik het hieronder nog even schrijven.


Don't forget on August 27, 2015 at 12.30am Mars will be visible. The next time wil be in 2287 .... I can't wait! 

Helaas is dit wel Weheartit, en het is duidelijk niet door een Nederlander geplaatst, dus heb ik die donderdagochtend voordat ik naar school ging nog even opgezocht wanneer wij het konden zien. Toen vond ik dit (minder leuke) artikel van de dag daarvoor op Nu.nl. En even de samenvatting van dat artikel:

Op 27 augustus om 11.51 uur Nederlandse tijd bedraagt de afstand slechts 55.758.006 kilometer, gemeten tussen het middelpunt van de twee werelden. Daardoor is de planeet sinds de tijd van de Neanderthalers niet meer zo goed zichtbaar geweest, aldus Mars Society Nederland dinsdag.
Voor waarnemers op een relatief noordelijk gelegen locatie als Nederland wordt de pret gedeeltelijk bedorven doordat Mars vrij laag boven de zuidelijke horizon staat. Dat neemt niet weg dat vele sterrenkundigen hun telescoop op de planeet zullen richten en een aantal details kunnen waarnemen. 
"Via een telescoop is de zuidelijke poolkap goed zichtbaar", belooft A. Westenberg van Mars Society Nederland, een organisatie die zich inzet voor onderzoek naar de Rode Planeet. Maar ook met het blote oog is wat te zien. "Kijk in de avond naar het zuid-oosten en je ziet een gelige opvallend heldere ster. Dat is Mars."
Voorwaarde is wel dat het weer moet meewerken, op beide planeten. Op aarde is vaak de bewolking spelbreker. Op Mars kunnen stofstormen die zich over de hele planeet verspreiden, wekenlang aanhouden. Met het blote oog is dat overigens niet te volgen.

Uhm, ja lang stuk verhaal en zo, maar waar het dus vooral om draait is dat wij het a) niet met het blote oog kunnen zien, b) wij geen telescoop hebben, c) wij gewoon les hebben en d) we het weer niet kunnen voorspellen. 

Ik had toen die woensdag die afbeelding van Weheartit naar Hannah geappt. Donderdag meteen in de eerste pauze (11.00 uur) herinnerde ik haar er weer aan. Het heerlijke van Hannah is dat ze vrij impulsief kan zijn. Ze had dus ook meteen zoiets van 'okay hoe we het gaan doen weet ik niet maar dit is een once-in-a-lifetime experience en dit wil ik echt zien'. Wat we toen - allemaal in een snelvaart, aangezien het driekwartier daarna al zou gaan plaatsvinden - allemaal deden zet ik even op een rijtje, dan is het een stuk makkelijker te volgen.


1. We gingen naar de lerarenkamer en kwamen toen toevallig onze mentrix tegen. Toen we haar snel dit verhaald hadden verteld en vertelden dat we dus de les wilden missen om dat te zien vond ze het - tot onze verbazing - een leuk idee maar zei ze wel dat we er eerst mee naar onze afdelingsleider moesten gaan. Zij haalde hem toen uit de lerarenkamer en toen was het weer onze beurt om het weer overnieuw te vertellen 'blablabla mars en blabla les missen en blablabla kan maar één keer in ons leven etc.'


2. Hij vond het - weer verrassend - een onwijs leuk en goed idee, maar vond dat we naar onze leraren moesten gaan om toestemming de krijgen om hun les te missen (het was toen na de pauze, en het 4e lesuur begon). Aangezien ik op het andere gebouw les had gingen we eerst naar Hannah's docent. Jammer genoeg geloofde ze ons niet, en moesten we weer helemaal naar de afdelingsleider om een briefje te halen en haar dat te laten zien. Toen ze dat briefje had gezien was haar toestemming binnen. Nu mijn leraar nog.


3. We besloten om eerst meteen de fiets en jas te pakken, dan naar het andere gebouw te fietsen en dat briefje laten zien zodat we daarna meteen door konden gaan naar de stad. De les was al zo'n tien minuten bezig en hij had mij al als 'absent', wat me toen niet zoveel boeide, dat regelde ik later wel weer.



4. En hoppa, daar gingen we dan op de fiets. We hadden inmiddels al vier mensen overtuigd, onze leraren van wie we les hadden, onze mentor en ook onze afdelingsleider (die btw echt geweldig is; shoutout naar onze onwijs aardige afdelingsleider!) waar we al erg trots op waren. Plus we konden gewoon één lesuur missen, ook dat was zeker niet verkeerd - sorry Duits, niet persoonlijk! Toen dat allemaal was gelukt en we weer zo'n twintig minuten verder waren en nog twintig minuten hadden totdat 'het' zou plaatsvinden gingen we nadenken over hoe we het precies zouden gaan zien - ik herinnerde me dat op minder dan tien minuten afstand van onze school het Sonnenborgh musuem lag, wat onder ander een plubliekssterrenwacht is - aangezien geen van ons geld had en we niet verwachtten zo maar gratis het museum in te mogen.

5. We hadden een verhaal bedacht over dat we van de schoolkrant waren (en dat ik ook namens mijn blog kwam). Wáy too excited stonden we daar voor de balie. Maar toen kwam de bammer. Er stond op dat moment geen telescoop opgesteld. De man achter de balie was zo aardig om zijn baas te bellen om te vragen of er ergens anders in Utrecht een telescoop opgesteld stond, maar helaas zo'n plek was er niet. 


Ondanks dat we het niet hadden gezien - honestly, ik had ook niet het volle 100% gevoel dat het ons zou lukken - was ik echt onwijs trots dat we vier belangrijke mensen op onze school hadden overtuigd, dat we zo impulsief zo'n actie ondernamen wat ook betekend dat we op een hele leuke manier eigen initiatief hebben getoond. We gingen weer terug naar school, en onze afdelingsleider vond het echt onwijs leuk dat wij op zo'n leuke manier initiatief hadden getoond. Toen hebben wij ook aangeboden om er een artikel over te schrijven in de schoolkrant, wat hij ook erg leuk vond - man had ik al gezegd hoe geweldig en aardig deze man is?! - en dat we dat maar moesten voorstellen aan degene die over de schoolkrant gaat. 




Moraal van het verhaal: we hebben op een hele leuke en vooral originele manier eigen initiatief getoond, de dag ging veel sneller voorbij dan normaal, we hebben allebei een lesuur gemist zonder dat we naar de ortho oid moesten gaan maar ook zonder te spijbelen. En we zijn zo ontzettend blij met onze aardige afdelingsleider, aangezien de helft van alles zonder hem niet was gelukt. 


Veel liefs, oh en tip van de dag: doe wat je vind wat je moet doen! Pak je kansen die je hebt, want veel zullen waarschijnlijk nooit meer terugkomen in je leven en het is zonde als je er dan niet van hebt geprofiteerd (heel cliché maar wel true). :) X Didem

4 opmerkingen:

  1. Wat jammer dat je het niet gezien hebt, ik helaas ook niet :( Leek me heel gaaf! Lef hoor, dat jullie dat gewoon vroegen!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja inderdaad, maar volgens mij wisten ook maar heel weinig mensen het in Nederland.
      Dankjewel! Liefs,

      Verwijderen
  2. Aahh wat leuk zeg! Ik wist het niet eens haha.. Maar zo tof dat jullie gewoon mochten kijken!
    X Emma

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Haha, je bent niet de enige die het niet wist hoor! Vind ik nou ook, als we andere docenten hadden gehad hadden we waarschijnlijk niet weg mogen gaan. Liefs!

      Verwijderen